Wycieczki

Szlakiem Czesława Miłosza

Siedziba AKWW (Trasa 2 dni: piesza 4-5 godzin po Wilnie i 5-6 godzin do Szetejń )

Obchodząc Rok Miłosza nie sposób pominąć Wilna – miasta, gdzie przyszły noblista spędził piękne lata niepokornej młodości. Miasta, dokąd poeta ciągle powraca w swej twórczości.

„Miasto było ukochane i szczęśliwe, zawsze w czerwcowych piwoniach i późnych bzach, pnące się barokowymi wieżami ku niebu. (...) Dla Polaka Wilno jest nadal kolebką romantyzmu, czyli najważniejszego w polskiej historii ruchu, którego znaczenie wykracza poza literaturę”.

Czesław Miłosz

Wilno Miłosza

Dzień 1

Ostra Brama

Symbol duchowy Wilna, słynie z cudownego obrazu Matki Bożej, koronowanego w 1927 r. Posiada liczne wota oraz dary Ojca Świętego Jana Pawła II. Modliło się, prośby i podziękowania składało wielu znanych Polaków. Niegdyś również student Czesław Miłosz.

Religie i świątynie

Kościół św. Kazimierza (wycieczka piesza 4-5 godz.)

Wielowyznaniowe i tolerancyjne Wilno potrafiło skupiać mieszkańców niezależnie od języka, jakim się posługiwali i niezależnie od świątyni przez nich uczęszczanej. Co najważniejsze – tylko zyskało na tym. W ciągu stuleci kultury nawzajem się przenikały i uzupełniały, co stworzyło niepowtarzany koloryt tego miasta. Różnorodność stylów, konfesji i języków jest bogactwem stolicy Litwy, godne jest poznawania, aby jednocześnie docenić znaczenie Wilna w życiu wyznawców wiary katolickiej, prawosławnej, greko-katolickiej, judaistycznej, luterańskiej bądź religii ewangelicko reformowanej.

Ostra Brama

Jeden z ważniejszych symboli Wilna, który łączy podstawowe w tym mieście religie chrześcijańskie. Od zewnętrznej strony gotycką bramę zdobi fresk Chrystusa Zbawiciela Świata oraz nadbudowana XVI w. renesansowa attyka. Przede wszystkim jednakże słynie z kaplicy z obrazem św. Matki Boski Ostrobramskiej. Przed tym obrazem modlili się papież katolicki Jan Paweł II oraz patriarcha prawosławny Aleksy II.

Wilno Moniuszki

Pomnik S. Moniuszki (Trasa piesza 3-4 godziny)

W kulturze polskiej Wilno pozostawiło nie tylko literacki – ale także muzyczny ślad. Nawet po rozbiorach pozostało miastem, które promieniowało na ziemie byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz przyciągało ku sobie. Urodzony w majątku Ubiel koło Mińska Stanisław Moniuszko po raz pierwszy przybył do Wilna ze stryjem mając 17 lat. Wówczas oczarowany został atmosferą miasta, przedstawieniem operowym oraz Aleksandra Mullerówną. Była to miłość od pierwszego wejrzenia, jedyna, wielka i na całe życie, a Wilno zajęło istotne miejsce w jego twórczości.

Ostra Brama

Symbol duchowy Wilna, słynie z cudownego obrazu Matki Bożej. Pisał o Niej Mickiewicz w słynnych strofach Panno święta, co w Ostrej świecisz bramie. Tworzył dla Niej Moniuszko - komponując 4 “Litanie Ostrobramskie”. W roku 1839 przed obrazem Matki Boskiej Stanisław Moniuszko z Aleksandrą Mullerówną „wymienił obrączki”.

Golgota wileńska

Cmentarz na Rosach (wycieczka autokarem i pieszo 4-5 godz.)

Poświęcona jest pamięci Tych, którzy stawili czoło totalitaryzmom, niezależnie jakiej opcji politycznej były i z której strony do naszego miasta trafiały. Bolszewickie hordy w latach 1918-1920, trzech krotna okupacja sowiecka (1939, 1940-1941 i 1944-1990) oraz okupacja hitlerowska pozostawiły po sobie w Wilnie tragiczny ślad w postaci tysięcy grobów, często bezimiennych. To jest smutna karta historii Wilna, którą jednakże należy pamiętać, przekazując następnym pokoleniom.

Ofiarną, często desperacką walkę, najlepiej mogą charakteryzować słowa marszałka Polski Józefa Piłsudskiego: “Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo, zwyciężyć i spocząć na laurach - to klęska.“

Cmentarz na Rossie

Cmentarz wojskowy poległych w walkach z bolszewikami żołnierzy polskich oraz grób matki i serca syna – serca Józefa Piłsudskiego, któremu narody Europy Wschodniej zawdzięczają 20 lat niepodległego bytu. Również groby żołnierzy z 1939 r. – przypuszczalnie warty stojącej przy sercu marszałka oraz akowców, którzy polegli walcząc o Wilno w 1944 r.