(Trasa piesza 3-4 godziny)
Są imiona polskie, które zna cały świat, nie znając lub po prostu pomijając ich polskie pochodzenie. Najlepszym przykładem jest postać światowej sławy naukowca, geologa, profesora i społecznika wilnianina Ignacego Domeyki.
Jego imię jest dumą Polaków oraz Litwinów, Białorusinów tudzież Rosjan i niewątpliwie Chilijczyków. Był Polakiem, wywodził się ze szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego, urodził się na ziemiach dzisiejszej Białorusi jako obywatel Cesarstwa Rosyjskiego i został jednym z największych inżynierów i uczonych Republiki Chile. Określają więc często -„ obywalet świata”, który młodzieńcze lata powiązał z Wilnem.
Ostra Brama
Symbol duchowy Wilna, słynie z cudownego obrazu Matki Bożej. Pisał o niej przyjaciel Domeyki Adam Mickiewicz w słynnych strofach: “ Panno święta, co w Ostrej świecisz bramie …”. Obraz św. Ostrobramskiej do dziś znajduje się w jego pokoju w muzeum Ignacego Domeyki w Santiago.
Brama Bazyliańska
Rokokowa brama – dzieło architekta Krzysztofa Glaubitza. 11 września 2002 r. w ramach obchodów Roku Domeyki w bramie umieszczono poświęconą mu tablicę.
Klasztor Bazylianów z Celą Konrada
Grekokatolicka cerkiew – przebudowana w XVIII w. Krzysztofa Glaubitza oraz klasztor, w którym w latach 1823-1824 byli więzieni Adam Mickiewicz, Ignacy Domeyko i inni studenci podczas procesu Filomatów i Filaretów, gdzie się toczy akcja III części Dziadów.
Ratusz wileński
Klasycystyczny zabytek z końca XVIII w. Obecnie mieszczą się tu miejskie instytucje kulturalne.
Ulica Zamkowa - dom Biecza
W domu Biecza Ignacy Domeyko zamieszkał w 1816 r., po ukończeniu podstawowej szkoły o.o. Pijarów w Szczuczynie. Wówczas rozpoczyna studia na Uniwersytecie Wileńskim.
Uniwersytet Wileński
Założony w 1579 r. przez Stefana Batorego. Pierwszym rektorem był Piotr Skarga. Na pocz. XIX w. uniwersytet stał się ogniskiem kultury polskiej, o czym najlepiej świadczą imiona jego wychowanków: Mickiewicz, Słowacki, Kraszewski, Odyniec, Domeyko. Przyszły profesor geologii studiował w Wilnie w latach 1816 – 1822 rozpoczynając je w wieku 14 lat na Oddziale Nauk Fizycznych i Matematycznych. Dziekan wydziału w kwietniu 1820 r. wystawił nastepujący dokument: „Świadectwo. Cesarski Uniwersytet Wileński zaświadcza, że Pan Ignacy syn Hipolita Domeyko był w roku 1816, miesiąca września 20 dnia przyjęty na ucznia Uniwersytetu, i w Oddziale nauk fizycznych i matematycznych słuchał kursów: fizyki, chemii i historyi naturalney, z tych na posiedzeniu tegoż Oddziału dnia 29 czerwca 1817 roku uznany został większością sekretnych wotów 5, przeciwko 4, godnym stopnia kandydata filozofii. Takowe świadectwo dla złożenia w Oddziale nauk fizycznych i matematycznych jemu wydaję”...
Uniwersytecki kościół św. Janów
Założony w 1387 r., a przebudowywany w XVIII i XIX w., wnętrza posiadają elementy barokowej i klasycystycznej dekoracji oraz szereg popiersi i płaskorzeźb zasłużonych Polaków, m.in. Mickiewicza, Syrokomli, Moniuszki, Odyńca, Kościuszki.
Katedra Wileńska św. Stanisława
Serce Wilna – mówiąc językiem poezji, klasycystyczny zabytek końca XVIII w. z barokową kaplicą zawierającą relikwie patrona Litwy królewicza św. Kazimierza. Miejsce pochówku króla Aleksandra Jagiellończyka oraz żon Zygmunta Augusta Elżbiety i Barbary Radziwiłłówny.
Zaułek Świętomichalski - dom ks. Puzyny
W nieistniejącym dziś domu ks. Puzyny, przy placyku obok kościoła św. Michała, Ignacy Domeyko mieszkał 1818 r.
Zakątek Gotycki oraz pomnik Mickiewicza
Kościoły św. Anny i Bernardyński są unikalnymi przykładami gotyku w Wilnie. Znajdują się nad Wilenką, gdzie lubili spacerować Filomaci i gdzie w 1984 r. ustawiono pomnik Mickiewiczowi. Obok pomnika ułożono 6 płaskorzeźb autorstwa prof. Henryka Kuny z niezrealizowanego projektu Mickiewiczowi (1931 r.) przedstawiających fragmenty III części Dziadów. Na jednej z tablic możemy domyślać się postać mickiewiczowskiego Żegoty, którego pierwowzorem był Ignacy Domeyko.
Opracował Waldemar Szełkowski










